Hokkaido to specyficzna rasa, ale naprawdę przynosząca wiele radości z posiadania psa. Uwielbiają psie i ludzkie towarzystwo, zżywają się strasznie ze "swoimi" - i potem oddzielane - żyć bez nich nie mogą. Na pewno jak każda rasa, taki i hokkaido - ma wady i zalety, ale to Państwo muszą sobie odpowiedzieć na pytanie, czy to pies i rasa dla Was. Często to, co dla innych jest wadą, u innych będzie zaletą, i na odwrót.

Hokkaido to psy przede wszystkim bardzo żywe i energiczne. Psy o zdecydowanym charakterze i wymagające takiego samego właściciela. Są dosyć czyste i pojętne, a odpowiednio prowadzone w mig łapią o co chodzi. Naprawdę trzeba doceniać ich inteligencję. Raczej nie chorują, są dosyć wytrzymałe i odporne. Nie należą do psów dużych, niemniej jednak są bardzo silne. Lubią ruch i zabawy na powietrzu. Hokki, jak każda japońska rasa mają silne charaktery, ale nie są psami bojowymi ;)
To, co jest terytorium hokki - dom, jego państwo, samochód jest dla obcych często po prostu nietykalne. I koniec. Hokka łatwo się uczy, ale wymaga ustalenia i bezwzględnego przestrzegania ustalonych zasad. Są niesamowicie lojalne i wierne. Raczej nie mają skłonności do ucieczek, np. tak jak husky. Teren, gdzie mieszkają to ich twierdza - dom czy ogród. Są terytorialne. To jest ich, wiec będą patrolować teren (zwłaszcza psy), będą czujne na każdy krok obcego w otoczeniu. Na wolnej przestrzeni - zachowują się różnie, to już zależy od osobniczego charakteru i wychowania - jak każdy inny pies. Chociaż nigdy nie oddalają się tak, żeby stracić Pana z oczu. W końcu były to, i są nadal w Japonii nie tylko psy do towarzystwa, ale przede wszystkim świetne psy myśliwskie, stworzone do współpracy z człowiekiem.

Nie są głośne i raczej nie szczekają. Ale potrafią alarmować do żywego jak tylko na ich terenie bez wiedzy Pana pojawi się obcy albo jakieś "obce ciało". Nasz Kai np. zna w ogrodzie każde drzewo, gałąź i kamień. Wystarczy, ze podczas jego nieobecności przestawiony jest kubeł na śmieci, natychmiast przychodzi o tym powiedzieć. No przecież "coś nie stoi na swoim miejscu"! i tak jest z wieloma rzeczami. Są spostrzegawcze i nie lubią zmian, a na pewno je pokazują.

Uwielbiają swoich właścicieli. I to jest w nich najcudowniejsze. To niesamowite, jak potrafią okazywać swoje uczucia. A nawet jak coś zbroją, to zrobią to tak, że nikt nie widzi. A potem udają doskonale, że to nie one. ;) Kai potrafi przyjśćsam jak coś zbroi, jest "skruszony" ale robi przy tym takie miny i tak merda ogonem, że rozbraja nas dokumentnie. Jakby mówił: "wiem, ok, źle zrobiłem, ale przyszedłem, wiec nie krzycz już i daj się dalej bawić".
Niby są dosyć niezależne, ale swoją codzienną porcję i uwagi i pieszczot muszą mieć. Jak nie - będą się o to upominać. Lubią dosyć wariackie zabawy, mocne drapanie, wdrapywać się na pana, na zasadzie kto wyżej i mocniej go kocha ;) Jednym z ważniejszych objawów okazywania ogromnego uczucia do właściciela, jest łapanie np. jego ręki w pysk i ślinienie jej i trzymanie tak przez kilka minut merdając ogonem ;).
Hokki są też strasznie gadatliwe i jak się cieszą to charakterystycznie "chrapią", sapią i jodłują. Lubią jak się z nimi rozmawia, a one na to reagują i odpowiadają swoim gadanio-wycio-jodłowaniem. Są odważne, niezmordowane, wierne i lubią czuć się kochane, ale nie rozpieszczane.
Hokki lubią proste i jasne zasady, co jest pana to jest pana, a co psie to psie. Jest czas zabawy i czas spokoju. Jest czas pieszczot i czas nauki. Jak każdy japończyk, lubią mieć własne zdanie, własną przestrzeń i mieć Pana na oku, ale nie są psami, które chodzą za nim krok w krok. Nie są nachalne (no chyba, że właśnie jest czas drapania, gadania, i pieszczot). Sporo hokk trenuje też agility i to ze sporymi sukcesami...
Potrafią bronić domowego stada, nawet jak nie są jego przywódcami. Lubią, jak wszyscy są "w kupie", w przeciwnym razie chodzą i "liczą" wszystkich. Są z reguły nieufne wobec obcych.

Teraz trochę o naszych psach:
Kai - jest cudownym psem. Jest wierny, uwielbia nas, czeka na każdy gest w jego kierunku. Jest naszym psem - "alarmdogiem". Pilnuje wszystkiego, co jest na naszym terenie, patroluje, liczy, sprawdza. Dla obcych potrafi być oschły, ostry, obojętny, a nawet agresywny, ale niektórych pokochuje od razu ;), Dla znajomych jest raczej wylewny. chociaż oczywiście do pewnych granic. Tylko państwu wolno robić z nim wszystko i tylko ich się kocha, reszta to dodatek i rozrywka. Na pozór, dla obcych wydaje się rozbójnikiem, ale to tylko pozór, bo tak naprawdę w domu jest bardzo uczciwym, lojalnym i kochającym do bólu psem. Niby zbój i wariat, ale doskonale wiadomo, czego się po nim spodziewać. Na nasze huskie powarkuje, ale może biegać i bawić się z nimi wszystkimi. Taki dyrektorek, co wszystko musi mieć pod kontrolą.

Z kolei Usha ma nieco innych charakter, który wielu zwodzi. Na pozór jest przylepą, grzeczniutką i milutką. I taka jest, ale jeszcze w środku siedzi w niej mały diabełek, który czasem potrafi pokazać kopytka. Jeżeli gdzieś jest nabrojone to z reguły był to pomysł Ushy, który reszta tylko naśladuje. ;)

Kai niby chowa emocje, ale jest szczery do bólu, Usha pokazuje więcej emocji, ale jest większą kombinatorką, dlatego wielu osobom wydaje się, że to on jest rozrabiaką, a ona aniołkiem. Razem tworzą duet, który nie da się już rozdzielić. Gdy tylko trzeba zabrać jedno na szczepienie, albo odizolować jest płacz, wycie, śpiewy. Cudownie się razem bawią, rozumieją, po swojemu się mocują, ale to w gruncie rzeczy ich japońskie zabawy. Wszędzie musza być razem, zawsze blisko.

Jeżeli chodzi o wygląd i eksterier to Kai odziedziczył swoja urodę po swoim utytułowanym tacie, który jest m.in. Interchampionem, Zwycięzcą Europy i Zwycięzcą Świata. Jest potomkiem pierwszych hokkaido sprowadzonych z Japonii do Europy. W jego rodowodzie dominują psy białe, sezamowe oraz czarno-podpalane. Jest doskonałym przedstawicielem rasy, z piękną głową, muskularnym ciałkiem i silnym temperamentem. Usha została przez nas sprowadzona z Czech, gdzie trafiła jej mama, suczka, będąca potomkinią zupełnie nowej pary hokkaido sprowadzonej z Japonii do Francji. Suczka o zupełnie odmiennej krwi, po równie utytułowanej parze. Dziadek naszej suczki ma na swoim koncie ponad 80 CACIBów i Multichampionat. W tych liniach dominują psy rude oraz czarno-podpalane. Usha jest suczką zupełnie inną od suczek, które do tej pory rodziły się w Polsce, bo linie z których pochodzi preferuje suczki nieco wyższe, mocniejsze, silniejsze, o bardziej obfitym futerku, czyli w typie wracającym do korzeniu hokkaido. Typ ten mocniej zaznacza różnice pomiędzy shibami a hokkami, czy shikoku i hokkami.

Mamy nadzieję, że z tak doskonałej pary, na którą trafiliśmy: psów silnych, poprawnie zbudowanych, o żywych charakterach urodzą się szczeniaki, które będą kontynuować najlepsze cechy tej rasy obojga rodziców. Zwłaszcza, że hokkaido jako rasa odtwarzana jest wciąż mocno niewyrównana, i każde porządane cechy warto utrwalać, zeby móc cieszyć się nie tylko pięknym, ale i zdrowym i mądrym psem.
Właściciele hokkaido powinni być w pełni świadomi cech psów japonskich, zdecydowani, równie "charakterni" i kochający zwierzęta. Nie muszą być zorientowani na wystawianie psów, ale muszą być pasjonatami rasy, jezeli tylko czują, że HOKKAIDO TO PIES WŁASNIE DLA NICH ;))